మనప్రజాప్రతినిధి//జనవరి06:
అభివృద్ధి అనేది ప్రతి ప్రభుత్వానికి తప్పనిసరి లక్ష్యం. దేశం ముందుకు సాగాలంటే రహదారులు, వంతెనలు, పోర్టులు, విమానాశ్రయాలు, విద్యుత్ ప్రాజెక్టులు అవసరమే. కానీ ఈ అభివృద్ధి మొత్తం అప్పుల మీద ఆధారపడితే, అది నిజమైన ప్రగతేనా? లేక భవిష్యత్తును తాకట్టు పెట్టి సాధించిన తాత్కాలిక వెలుగేనా? అనే ప్రశ్నలు ఈరోజు మరింత బలంగా వినిపిస్తున్నాయి. ఎందుకంటే నేటి పాలకులు తీసుకుంటున్న ఆర్థిక నిర్ణయాల ప్రభావం రేపటి తరాలపై తీవ్రంగా పడే అవకాశం ఉంది.
– అభివృద్ధి అవసరమే… కానీ అప్పుల పరిమితి ఎక్కడ?
ప్రభుత్వాలు అప్పులు చేయడం తప్పు కాదు. దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థలో అప్పులు ఒక సాధన మాత్రమే. పన్నుల ద్వారా వచ్చే ఆదాయం పరిమితంగా ఉన్నప్పుడు, భారీ ప్రాజెక్టులకు నిధులు సమకూర్చేందుకు అప్పులు అవసరం అవుతాయి. కానీ సమస్య అప్పులు చేయడంలో కాదు, వాటిని ఎలా వినియోగిస్తున్నామనే విషయంలో ఉంది. ఉత్పాదక రంగాల్లో పెట్టుబడులు పెడితే, అవి భవిష్యత్తులో ఆదాయాన్ని సృష్టిస్తాయి. అప్పుడు అప్పులు భారంగా కాకుండా బలంగా మారతాయి. కానీ రాజకీయ ప్రయోజనాల కోసం, తాత్కాలిక ప్రజాదరణ కోసం చేసిన ఖర్చులు అప్పులను ప్రమాదకరంగా మారుస్తాయి.ఈరోజు మనం చూస్తున్న అభివృద్ధి పనుల్లో ఎన్ని నిజంగా ఆదాయం తెచ్చిపెడుతున్నాయి? ఎన్ని ఉపాధి అవకాశాలను సృష్టిస్తున్నాయి? అనే ప్రశ్నలకు స్పష్టమైన సమాధానాలు లేవు. అప్పులు తీసుకుని ప్రారంభించిన ప్రాజెక్టులు అర్ధాంతరంగా ఆగిపోతే, లేదా ఆశించిన ఫలితాలు ఇవ్వకపోతే, ఆ భారమంతా ప్రజల మీదే పడుతుంది. అభివృద్ధి పేరుతో తీసుకున్న అప్పులు చివరికి అభివృద్ధినే అడ్డుకునే పరిస్థితి వస్తోంది.
– వడ్డీ చక్రంలో చిక్కుకున్న ప్రభుత్వాలు
అప్పులతో వచ్చే మరో పెద్ద సమస్య వడ్డీ భారం. ప్రభుత్వం తీసుకున్న ప్రతి అప్పుకు వడ్డీ చెల్లించాల్సిందే. ఈ వడ్డీ చెల్లింపుల కోసం మరిన్ని అప్పులు తీసుకోవాల్సిన పరిస్థితి వస్తోంది. ఫలితంగా ఒక దుష్చక్రం ఏర్పడుతుంది. ప్రభుత్వ బడ్జెట్లో పెద్ద భాగం వడ్డీ చెల్లింపులకే వెళ్తుంది. దీంతో విద్య, ఆరోగ్యం, సంక్షేమం వంటి కీలక రంగాలకు కేటాయింపులు తగ్గిపోతున్నాయి.
ఈ పరిస్థితి కొనసాగితే, అభివృద్ధి కోసం తీసుకున్న అప్పులే సామాజిక అభివృద్ధిని దెబ్బతీసే ప్రమాదం ఉంది. ప్రభుత్వ ఆసుపత్రులు, పాఠశాలలు, గ్రామీణ మౌలిక వసతులు నిర్లక్ష్యానికి గురవుతాయి. ప్రజల జీవితాల్లో నాణ్యత పెరగకపోతే, రహదారులు ఎంత మెరుగ్గా ఉన్నా, ఆ అభివృద్ధి అర్థం ఏమిటనే ప్రశ్న తలెత్తుతుంది.
– పన్నుల రూపంలో రేపటి యువతపై భారం
అప్పుల భారాన్ని చివరికి ఎవరు మోస్తారు? ప్రజలే. నేటి పన్ను చెల్లింపుదారులతో పాటు రేపటి యువత కూడా ఈ అప్పుల భారాన్ని మోయాల్సి ఉంటుంది. ఉద్యోగాలు సరిగా సృష్టించకుండా, ఆదాయ మార్గాలు పెంచకుండా, పన్నుల భారం పెంచితే యువతలో నిరాశ పెరుగుతుంది. ఇది సామాజిక అసంతృప్తికి దారి తీస్తుంది.
భవిష్యత్తులో పుట్టబోయే తరాలు కూడా నేటి అప్పులకు బాధ్యత వహించాల్సి రావడం ప్రజాస్వామ్యంలో పెద్ద విరోధాభాసం. వారు ఓటు వేయలేదు, నిర్ణయాలు తీసుకోలేదు, కానీ వారి మీద అప్పుల భారాన్ని మోపుతున్నాం. ఇది నైతికంగా కూడా సమంజసం కాదనే వాదన బలపడుతోంది. అభివృద్ధి అంటే భవిష్యత్తుకు అవకాశాలు ఇవ్వడం గానీ, భవిష్యత్తును బందీ చేయడం కాదు.
– పారదర్శకత, బాధ్యత – ఇదే మార్గం
అప్పులు పూర్తిగా తప్పించుకోవడం సాధ్యం కాకపోవచ్చు. కానీ వాటిని పారదర్శకంగా, బాధ్యతతో వినియోగించడం మాత్రం తప్పనిసరి. ఎంత అప్పు తీసుకుంటున్నాం, ఏ ప్రాజెక్టులకు ఖర్చు చేస్తున్నాం, దాని వల్ల ఎంత ఆదాయం వస్తుంది—ఈ వివరాలు ప్రజలకు స్పష్టంగా తెలియాలి. అప్పులు ప్రజాధనం. వాటిని ప్రభుత్వాలు తమ ఇష్టానుసారం ఖర్చు చేసే హక్కు లేదు.
దీర్ఘకాల దృష్టితో తీసుకునే నిర్ణయాలే నిజమైన అభివృద్ధికి పునాది వేస్తాయి. ఉపాధి సృష్టి, నైపుణ్యాభివృద్ధి, విద్య, ఆరోగ్యం వంటి రంగాల్లో పెట్టుబడులు పెడితే అప్పులు భవిష్యత్తులో బలంగా మారతాయి. లేనిపక్షంలో అవే గొలుసుల్లా మారి రేపటి తరాల కాళ్లకు బిగుసుకుంటాయి.అంతిమంగా ఒక ప్రశ్న మిగులుతుంది—నేడు కనిపించే అభివృద్ధి వెలుగు, రేపటి తరాలకు చీకటిగా మారుతుందా? అప్పులతో సాధించిన ప్రగతి నిజమైన ప్రగతేనా? ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానం చెప్పాల్సింది పాలకులే కాదు, ప్రజలూ కూడా. ఎందుకంటే అప్పుల భారాన్ని మోయేది చివరికి దేశ భవిష్యత్తే.